Ostatnimi czasy można zaobserwować wzrost zainteresowania osobą Jezusa przez pisarzy i naukowców żydowskich. Coraz odważniej autorzy wyznający judaizm zastanawiają się kim tak naprawdę był uznawany przez chrześcijan za mesjasza Jezus, oraz jak Jego nauki korespondują z tym co mówi Tora, a także naukami spisanymi w Talmudzie.
Jezus u autorów żydowskich nierzadko bywa określany dodatkowymi przymiotnikami – “historyczny”, “wiary” co ma za zadanie ukazać dysharmonię w opisie Chrystusa na kartach Ewangelii, a tym wyznawanym przez chrześcijan Chrystusem “wiary” [...]
W drugim liście do Galacian Paweł opisuje incydent w którym karci Piotra i Barnabę za to że spożywając wspólnie posiłki z chrześcijanami z pogan* po wizytach chrześcijan z judaizmu zaprzestali wspólnego jedzenia z tymi pierwszymi. Większość chrześcijan interpretuje ten fakt w kontekście koszerności jedzenia, zakładając że Piotr i Paweł nigdy więcej nie przestrzegali koszerności. Tak naprawdę to nie jest o tym. 
Błyskawiczne podboje muzułmańskie należą do najbardziej zadziwiających fenomenów historii. W przeciągu kilkunastu lat począwszy od 634 roku do końca VII wieku systematycznie odnosili sukcesu, zdobywając Syrie, Egipt oraz ogromną część północnej Afryki.
Boska liturgia po polsku? Czemu nie! Zapraszam do zapoznania się z celebrowaną w Kościele prawosławnym Boskiej liturgii Naszego Ojca Jana Złotoustego w języku polskim.
Wspominane święto miało miejsce już przeszło miesiąc temu, ale na prośbę jednego z 5 moich czytelników przysiadłem i skompilowałem (amatorsko bo amatorsko) około 30min relację z wigilijnych nieszpór z litią. 
Nawet nieuważny czytelnik mojego bloga zauważy, ze do sympatyków islamu ciężko mnie zaliczyc. Niemniej jednak krytyka islamu w ogromnej części odnosi się do jego najliczniejszej reprezentacji w postaci islamu sunnickiego. Jest jednak w islamie niestety marginalny nurt mistyczny, lokujący się głownie w ramach islamu szyickiego. Najliczniejsza grupa tegoż islamu są alewici (alawi).
Jeszcze pół wieku temu chrześcijanie w Konstantynopolu stanowili liczna i widoczna mniejszość, po “incydentach” z roku 1955 tysiące Greków, Ormian a także Żydów opuściło Stambuł. Po dawnych czasach często niemo świadczą setki opustoszałych kościołów. Ci nie-muzułmanie, którzy zdecydowali się pozostać w mieście swoich przodków często żyją w rozproszeniu, kilka rodzin w morzu Kurdów i Turków.
.
